Üşüyorum hüzün şarkıları söyleyen bir sonbaharın zemheriye dönüşmesinin verdigi fani bir üşüme
hissi değil sevdiğim. Ellerim buz kesmiş olmasına rağmen ıssız bir gecede yokluğuna mahkûm bir ruh
ile seni yazarak unutuyorum üşümüşlügümü . Yoruldum artık biliyormusun tek taraflı bir hayatı
omuzlamaktan , hayatın yükü altında ezilmekten birilerini arayıp sormaktan , anlatamayıp
dinlemekten , sevmekten seni beklemekten her yeni güne acaba bugün nasıl bir tavrı olucak diye
düşünmekten ve belkilerle başlamaktan sadece hıçkırıklarımı kendim duymalarımdan yoruldum ve
sefaletin zincirleri ile hapsedilmiş bir aşkın yanlızlıgında tükendim sabır dileye dileye erittim sabir
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta