Masum Kelebek… Baharın sevgili canı
Biliyorum artık, sessiz, sonsuz anı
Yaşamaktasın. Kaçınıp ama tutulduğun
Eleminle. Cezam, var ettiğim yokluğun
Evrenini kapsaman. Adım adım, yavaşça
Ve beni yaşatan ölülere saydıkça. Ama
Gel, gitme beklenmedik çıplaklık gören
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta