İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
icine ceken bir siirdi....kutlarim.
muzeyyen baskir
ÖNCELİKLE ŞUNU SÖYLEMEK İSTERİM ŞİİRİNİZ BENİ ÇOK ETKİLEDİ.YÜREKTEN YAZILMIŞ OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORUM.İNSAN AZ ÇOK ÇEKİLEN ACILARI HİSSEDEBİLİYOR.ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta