Kalabalıklar eskir adımı ağzında,
yüzler birbirine benzer.
Sen,
zamana yakalanmayan bir bakış gibi
durursun içimde.
Şehir susar omzuna değince akşam,
gürültü kendini inkâr eder.
Herkes bir ihtimal kadar geçici,
sen cümleye dönüşen tek hakikat.
Çokluğun içinden süzülen
bu sessiz açıklıkta
kalbim seni
adıyla anar.
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 00:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!