Ey yarim sen bilir misin kapıyı anahtarla açmak nasıl bir duygu. Bilir misin yokluğunla sohbet etmeyi. Yalnızlık, gözlerinin içine baka baka öyle bir güler ki insana. Sesizliğin kahkahalarında boğulmak nasıldır tatın mı hiç. Yarini rüyalarında öpebilmek ya da yokluğunu yar bilmek. Sen hiç işittin mi seni seven birinden o son elvedayı. Ne olur işitme isterdim. O serçe kalbin kaldıramaz bu acıyı. Ben bile ezilerek bitiyorum her geçen gün. Ama sanadır malesef bu son "ELVEDA".
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta