Ey yarim sen bilir misin kapıyı anahtarla açmak nasıl bir duygu. Bilir misin yokluğunla sohbet etmeyi. Yalnızlık, gözlerinin içine baka baka öyle bir güler ki insana. Sesizliğin kahkahalarında boğulmak nasıldır tatın mı hiç. Yarini rüyalarında öpebilmek ya da yokluğunu yar bilmek. Sen hiç işittin mi seni seven birinden o son elvedayı. Ne olur işitme isterdim. O serçe kalbin kaldıramaz bu acıyı. Ben bile ezilerek bitiyorum her geçen gün. Ama sanadır malesef bu son "ELVEDA".
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta