Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ellerine sağlık. Çok güzel olmuş. Fakat eminim bütün bu şiirlerin çok aha güzel olabilirler. Kelime seçimin MÜKEMMEL fakat anlatımını birazcık kuvvetlendirsen... Büyük beğeni ile okuyorum şu ana kadar sanıyorum hikayelerin çok daha güzel olsa gerek.
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Antoloji'ye hos geldiniz:)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta