Canımda hayat bulan sevgilisin
Sen hep düşünü kurduğum
Hayal olarak kalacak sandığım
Canımda hayat bulan sevgilisin
Gözümü açınca kaybolan
Umutsuzluk içinde güneş
Merhaba derken yeniden doğan
Beni ben yapan sevgilisin
Seninle ışıldamaya başladım
Nefes aldı solan sevgim
Adeta yeniden doğdum
Hayat bulduran sevgilisin
Ürküp kaçmıyor ay yıldız
Karanlıklar değmiyor üstüme
Boğmuyor yalnızlıklar
Sessizliğime ses sevgilisin
Konduramadığım busemdin
Heyecanını yeniden alan
Tadını dudağımda bırakan
Umuduma yelken sevgilisin
Üzüntü sarkık penceremde
Düştü düşecek korkularında
Tebessümü içime aniden koydun
Yüzümü güldüren sevgilisin
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta