S e v g i l i m ö l ü r
başıboş köpekler çiğner kül siyahı gözlerimi
siyah saçları dalgalanır sevgilinin
her sokakta sürgün edilmiş cesetler yağmalanır
ve kendi sürgününü verir rüzgar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir yıldız belirir gök yüzünün gamzelerinde
ölümler çekilir tabutlarına
ve sevgilim ölür
yüreğine seğlık benim can dostum. seni okumanın keyfiyle selamlıyorum o güzel yüreğini orhan demirtaş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta