Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
İNSAN SEVDİĞİNE BUNLARI NASIL SÖYLER..?
HEM BEDDUALAR GERİ DÖNER.., KESİNLİKLE..
BENCE SİLİN BU ŞİİRİ SAYFANIZDAN VE NEFRETİNİZİ İÇİNİZDEN. AFETMENİN HUZURUNU, UNUTMANIN MUTLULUĞUNU YAŞAYIN.. KARDEŞ TAVSİYESİ..
SEVGİYLE..
zalimce bir beddua
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta