Sen sesleniyorsun
Sözcükler kifayetlerinden soyunup cenneti müjdeliyor.
Bir yerde duyuyorum adını
İsmin nasıl da yakışıyor güzel olan her şeye.
Başka başka hallerin düşüyor aklıma
Apansız irkiliyorum yüreğimin güpürtüsüyle.
Gözlerime “sen” perdesi inmiş besbelli,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta