İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bu şiirde konu, anlam derinliği ve duygular güzel; ama mısralar biraz düzenlenmeli ve sözcükler üzerinde biraz daha çalışılmalı. Sevgi ve saygılar ...
Şiir çok hoş ama hikayesi daha etkileyici geldi bana...
bakışlardan gönüle giden dikenli yolda yalınayak yürüdük...ve sen vazgeçtin
şimdi yüksek topuklarınla,her gün ayağın burkuluyor kaldırımlarda....
Neden tekrar koluna girip yürümüyorsunuz? Zor olmayacaktır size tekrar bakması... Eğer bakmıyorsa memnundur yüksek ökçelerinden... O zaman yapacak bir şey yok...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta