Yalnızım evde,
Düşünüyorum derin,derin.
Üzülüyorum senden ayrı kaldığıma.
Sessizlikten nerdeyse uyuyacağım.
Yinede uyuyamıyorum.
Sineklerin vızıltısıyla kendime geliyorum.
O anda işte seni görüyorum karşımda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta