Seni düşünüyorum ey sevgili;
Dünyaya geldiğin o günü
Rebuevvel ayının onikinci gününü
O gün cihan nura boğulmuş.
Zillet üzerine nur, zulmet üzerine özgürlük,
Karanlık üzerine aydınlık,
Karamsarlık üzerine umut,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




“Biz seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik” Onun gelişiyle alemler bu rahmetten kana kana içmiş ve kendi öz benliklerini bulmuştur.
Şiiriniz için sizi tebrik ve takdir ederim,Mustafa İbiş Üstad,
sayfalar,kitaplar dolusu yorum yazılabilir,yüreğinizin saygınlığı,kaleminizin aydınlığı hiç eksilmesin,selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta