Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu özel günler, sadece rant sağlamakta,... oysa sevenler zaten o günler olmadan da sevmekte,... Sevemeyenler, ya da sevgisine karşılık bulamayanlar, her zaman ağlamakta,.... Kaleminize saygılar dostum,.... Neriman zevkliler
Seven sevdiğini hergün belli eder... sevgiler günü sadece pisayayı canlandırmaya yarıyor bence..haaa unutulursak da kıyameti koparırız hele biz bayanlar:)))yüreğinize sağlık
seven yürekler salise sonrasını bekler demişsi n şair ama. ya kavuşamayan aşıklar onlar bin yılda bekler.. güldürme beni şairrrrrrrrr.
'bu şiiri sevdim...'
işte bu...gerçek seven yürek yanındayken bile özler..
Gerçekten sevenler, bu günü değil, salise sonrasını bekler.
Gerçek sevenler için sevgililer günü, doğum günü, kadınlar günü hiç farketmez. Çünkü yüreğini her an her saniye sevdasının önüne serebilir. Önemli olanda budur zaten.
Kısa ama bir çok mesajlar veren dizlerinizi kutluyor saygılarımı iletiyorum.
Yüreğinize sağlık...gerçek sevgiyi bilen,sevmenin değerini bilen ve O nu incitmeden koruyabilen kaç kişi var... saygılar...Fatma AYER
Şu ömrün sonlarında boş mu kalsın yürekler,
Bunca seneler geçti, hiç tutmadı dilekler,
Sevgililer günü sevgiyi bilmeyenler için bir aldatmaca,
Gerçekten sevenler, bu günü değil, salise sonrasını bekler.
...sevenler aşklarını tek bir güne sığdırmamalı tüm ömre dağıtmalıdır...saygılarımla...Mehmet Karlı
ÇOK GÜZEL..........GERÇEK SEVENLER İÇİN SEVGİLİLER GÜNÜ OLMAZ..GERÇEK AŞKIN GÜNÜ OLMAZ..HERGÜN YAŞANIR..AMA BÖYLESİDE ZOR BULUNUR..BULAN VARSA SIKI SIKI TUTSUN, ASLA YANINDAN AYIRMASIN..KUTLARIM ŞAİR GÜZEL BİR KONUYU İŞLEMİŞSİNİZ ŞİİRDE....
ne diyelim.
yüreğine sağlık
buda benden
Beklenen Gün Bu Gün, Bu Gün O Gün
Yansın yürekler sevginin özüyünen,
Muhabbet-i aşkın ol közüyünen,
Mahbubu can-ı canan sözüyünen
Bugün “On Dört Şubat, On Dört Şubat” bugün,
Seyran eylemeli can gözüyünen
Sensin! Sensin alemleri yaratan
Sensin nur u ışık saçan Hıradan,
Canana can, cana canan yaratan
Bugün “On Dört Şubat, On Dört Şubat” bugün,
Kurtar beni sinemdeki yaradan.
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta