Sevgili ister ne pırlanta, ne taşlı yüzük,
Sevgiliye gerek tek sevgi, tek eş, tek yüzük,
Hiçbir sarrafta satılmaz sevgi nesnesi,
Sevgisiz insandaki zaten iğreti yüzük…
Birçok erkek yalancı, düzenbaz, iki yüzlü,
Ondört şubatta ise vefâlı, güleryüzlü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta