Elleri kenetlenmişti Kızılayda kaldırımda yürürken,
Balıkçı Lokantasından çıkmış evlerine dönerken.
Yayaysalar mutlaka uğrarlardı Meclis Parkına,
Dokunurlar, selam verirlerdi isimlendirilmiş ağaçlarına.
Evleri çok yakındaydı hemen oralarda,
Çimenlere oturup dinlenirlerdi buralarda.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta