Elleri kenetlenmişti Kızılayda kaldırımda yürürken,
Balıkçı Lokantasından çıkmış evlerine dönerken.
Yayaysalar mutlaka uğrarlardı Meclis Parkına,
Dokunurlar, selam verirlerdi isimlendirilmiş ağaçlarına.
Evleri çok yakındaydı hemen oralarda,
Çimenlere oturup dinlenirlerdi buralarda.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta