Gönlüm dermanı bilmelisin ki damla damla birikti özlemin damarlarıma
İsmin sızılarında inşa edildi cehennem, cennet gönlüm yedi kat semahına…
Senden kaçtıkça sana yakalanan düşlerimden vazgeçtim. Yokluğunu kabullenmenin ar’afında tüketir iken mahir aklımı, sensiz gönlüm kor bakışlarım zemheri cümle sözlerim hüsran. Karanfil sızılarımı aşikâr oldu cümle âdem ve nebatata, iklim tebessümlerin menekşe rayihasından viran.
Kördüğümlüğüm batar iken gün gamzelerinden derin kuyularına her akşam hilal kaşların hudutlarından ay doğuyor.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta