Bütün gün saatlerce boş boş, oturup çenemi elimin içine alıp
Ahşap bir oyuncağın gözlerine bakar gibi,
Dalarken aslında ona değil,
Akışkanlığına hapsolurum yaşam dediğimiz
O fütürsuz nefeslerimize karşı...
Şimdi kimyon kokunu anımsıyorum...
Çiçeklerinin açışını,pembemsi ve beyazımsı oluşunu,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta