Artık korkmuyorum karanlıktan,
Çocukluk günlerimi hatırlıyorum da ne çok yüzüstü bırakmışım,ne kadar da aşağılamışım onu,
Karanlığa küfreder aydınlığın onu paramparça etmesine zevklenir ama hep orda olduğu düşüncesine katlanamazdım,
Korkardım ya karanlıktan, ne büyük ahmaklık
Oysa şimdi, sadece karanlığım kaldı yanımda, sadece sigaramın dumandan oluşan, dünyamı kaplayan o kudretli karanlık..
O karanlık ki çevremdeki gözlerden beni sakınıyor beni kıskanıyor belli ki,
Yoksa bu kadar yalnız olmamın başka ne sebebi olabilir..
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta