İnşaat alanı, gecenin bir yarısı ..
tak tak vuran dolap kapaklarının sesi eşliğinde uyumaya çalışıyorum.
Bir yığın it ..
İtlerin uluma sesi kafamda ritim oluşturuyor adete dolap kapaklarıyla beraber...
Acı çeken iç sesim ürküyor bu olup bitenlere
Yavaş yavaş
Usul usul ilerliyor bu bendeki derin iç kanama
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Küresel dünyaya kızıp, buhranlarla dolu yaşadığın hayata topluma isyan edip, sancılar içinde bir şey yapamamanın hıncını sahip olduklarından ve kendinden çıkarmayı özetleyen basit, sade ama bir o kadar da anlamlı bir şiir.
Şair için iki yol görünüyor belki de... Ya gidecek savaşacak, ya da terk-i diyar edecek... Ben ilkini tavsiye ederim...
Tebrikler.
İnsanları ve insanların manasız sorunları ile savaşmayı bırakalı çok oldu. Savaşım kendimle... Teşekkürler.
"Doğaçlama..."
Ya da anı not etmek...
Nazım şekliyle.
Tercih elbet..
Yalın, anlaşılır, hayatın tam ortası..
Tebrikler Ceysu Hanım.
EyvAllah.
Agresif bir şiir ama ponçik, ilk başta soktuğun kaosdan oreo ile çıkarman efsane
Bir yığın it, ben ordaydım
Önemli olan kaosu hissettirmekti. Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta