Sevgili Günlük,
O benim küçük dünyamın büyük gökyüzü gibiydi,
Ve en parlak yıldızım onun gözleriydi...
Yönümü kaybettikçe baktığım,
Işığıyla aydınlandığım...
Sevgili Günlük,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla



