Nereden başlayacağımı bilmiyorum sevgili günlük,aslında başladığım yeri bilmiyorum.Bazı şeylere başladığını sonu geldiğinde anlarsın,yanıbaşında aradığını bulamadığında anlarsın ya kaybettiğini,gözlerin dolmasa bile üzülürsün bazen,bazen de ağladığını duymadığında anlarsın hislerinin yokluğunu,bir yanının boşluğunu...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta