Sevmediğimiz insanlarla
sevmediğimiz bir hayatta
seveceğimiz birşeyler ararken yok oluyoruz.
Çıkamadığım yokuşlarım, yenemediğim korkularım, uyuyamadığım gecelerim, aklımdan atamadığım beynimi kemiren düşüncelerim, ruhumda büyük boşluklar açan anılarım var benim..Hiç, ama hiç hayal ettiğim gibi bir hayatım olmadı. Oradan oraya sürüklendim durdum.Hiç sevmediğim bi yerde hiç istemediğim bir hayatta, seveceğim birşeyler ararken çürüyorum. kısaca yaşayamadığım bir hayatım ve dibine kadar yaşadığım acılarım var benim ve yaşadıkça çoğalıyor acılarım.
Dip not; Bu hayatın neresinden tutacağımızı bilmediğimizdendir, böyle rüsva oluşumuz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta