Sevgili Eşitim'e;
Yüreğinde kocaman bir yaşam ağacı beslersin her daim,
Ve onlarca, hatta binlerce dallarını sarkıtmışsın yaşamına ki,
onlar,
Her biri bir değer,
Bir doğa,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta