Yastığın altına koyduğun hasretime iyi bak.
Yokluğun bana emanet.
Sevdiğim gönül koyma hasret kısa özlem çok!
Geçti zaman duyduk sonra
Görürsen bir yerde gölgemi,sarıl kokla alabildiğine çek yüreğine.
Yollar yorgun bana gurbet uğrunda.
Sadık bir dost gibi sevdiğim emanetsin dualarıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta