Sevgili dedeciğim,
Sen ebedi yurda göç ettiğinden beri kendimi daha sık düşünür buluyorum. Seninle çok anılar biriktirmiş olmak benim için en büyük şans. Ve kalbimdeki yerin söylemeye gerek duymayacak kadar derin. Ellerinden son kez öpmüş olmanın verdiği huzurun yanında, seni son yolculuğuna uğurlayamamanın derin üzüntüsünü teessürle belirtmek istiyorum. Çünkü senden uzakta farklı bir diyarda zamanın geçmek bilmediği anlardaydım. Ama koşarak gelmek isterdim nitekim koştum geldim ve yasını en kara yerimde tuttum sevgili dedeciğim.
Her şeyin çok daha güzel olduğu bir dünyada seninle daha fazla anıya sahip olacağım ümidi, kalbimi bu acıya biraz daha katlanır kılıyor. Sevgili dedeciğim, mutlaka bir gün ebedi yurdumuza kavuşacağız. O gün gelene kadar anına sahip çıkarak seni en güzel şekliyle anmaya ve layık olmayandevam edeceğim.
En çok da bir gün alevli bir tartışmanın içindeyken bana “yavrumun yavrusu” diyerek gösterdiğin sevgi cümlesi ile hatırlayacağım. Biz munfasıl nesil sizi anlayabilmiş değiliz; gösteremediğiniz sevgiyi, kalbinizi layığıyla okuyabilmiş değiliz. Muttasıl sevgiler, munfasıl yorumların gölgesine itilmemelidir.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta