Bazen kendi elleriyle hazırlarmış insan
Canından vazgeçerek ölümü.!
Kim bilir ! belki kırdığın bir kalbin
Yada; yıktığın bir yuvanın öcüdür bu ..!
Nevri dönmüş milyonlarca teres
Kutsanıyorken taştan mabetler içinde,
Arami deresinde kaybolup gidiyorum
Sabrıma Velfecrini gösteren
Sabahsız gecelerin seherinde.
Şimdi;
Hangi sahte tanrı kurtarabilir ki seni,
Vicdan denilen,
İlahi mahkemenin elinden...
✨️✨️
Hey gidi Cennet hayal eden
Boyunu devrilesi gudümsüz beyhûde,
Cennet senin neyine ! Mahşer neyine!?
Yedi bin örs , yedi bin gürz inmeden
Rabbi Hüdaya kapattığın göğsüne,
Nasıl kaça bilirsin ki;
Boynu bükük bıraktığın
Yedi kızıl gülün vebalinden.
✨️✨️
Düşlerimden bir bir düşerken
İzandan yoksun, binlerce Ben-î Adem
İsevi bir hasretle özledim
Beni aydınlığa çıkaran ,
Alemlerin tek Sultanı ;
Yüceler yücesi Rabbi Hûdamı..!
✨️✨️
Bekle beni ! bekle benim güzel Annem,
Cennetin sol kapısından
Rabbani bir kimlikle gireceğim içeri
Bekle beni, bekle beni güzel Annem,
Rabbe sadık 313 Süvarimle,
Aşk ile öpeceğim
Senin O mübarek ellerini…
Bekle beni ,, bekle Güzel Annem…
Kıyameti beş geçe
O Meryemsi tebessümlerinden
Aşk ile öpeceğim seni..!
Aşk ile Annem ! Aşk ile…
✨️✨️
Yazar Şair : Ali Murat
Murat DemirelKayıt Tarihi : 13.4.2023 23:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İstanbul’da bir anlık ilhamla kaleme aldığım bir şiir
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!