Sevgili
Nefesin çölleşmiş yüreğime can suyu,
Hasretle özlediğim gecelerde.
Uğruna akıttığım gözyaşlarım,
Hasta gönlümün şifası.
Her şey serilmişken önüme,
Ve kalbim uçsuz bucaksız gökyüzünde dolaşırken gönlünce,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta