Nasıl bir daralma içimdeki anlatamam bayım.
İnanın bana huzuru kaybedeli çok oldu.
Belki de zaman durmalıydı çamurdan kurabiyeler yaparken ben.
Ta o zamanda kısılıp kalmalıydım.
Öyle olmadı...
Seni tanımanın verdiği bir onurla yaşamaktayım.
Buhranlı gecelerde düşünüyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygularınız öyle saf, öyle narin ki.. kaleminize sağlık tekrardan. Sanırım günümü sizin şiirlerinizi okuyaraktan geçireceğim :) Sağlıcakla kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta