Sevgili Şiiri - Zandar Amari

Aşktan şiirler ve destanlar yazdırır
Her satırı sevda kokan mektuplar biriktirir
Doğada yol kesen güller, çiçekler açtırır
Nice kraliçeyi özendirir, nice yiğitler öldürür
Mavisine çalar göğün
Konuşan, sarılan, sevişen, gözün,
Deliğinden ne yılanlar çıkartır,
Mavi gök kubbe altında umut büyüten,
Yağ olan, bal olan, ölüye can olan,
Derin kör bir kuyuyu aydınlatan gün,
Güneş parıltısında tatlı yumuşak sözün.
Nice prensesleri tahtından indirir,
Nice dilberi kıskançlıktan çatlatır,
Doğrarken elmayı parmak kestirir,
Hayerete düşürür güzelliğin
İmrendirir Layla'yı, Zîn'i, Aslıyı ve Şirin'i
Nur ışıldar gözüne körün,
Baharın filizlenen çekirdeğinde özün.
En yanlız köşesinde Kehf mağarasının
Kederin yalnızlığından zülümat kaldırır,
Kaybolmak üzere olan gün batımına doğru
Son ışık hüzmesi açık deliğin
Uzanan parmak uçlarına güç veren
Güneşin ilerisinde yaşamdan ışığın
Işığını parıltısında kıskandıran yeryüzünün
Güller açan, gün parçası, gülen yüzün.
Gözlerindeki bakış mayalanmış ışığıdır yüreğe
Filizlenmiş aşkın masal diyarında.
Daha ne diyeyim sen varken
Dansın ritmin dudaklarına yansıması uzun
Bir damla yağmaz yaşama hüzün.
Varsa yoksa her daim yüzün