gül bülbül dalında aldırma sen coş yine
gelir de gider o senden yine aldığı gibi kendini
de ki denizin dalgasıdır değen yüreğime anda
bir atar bin durur sahte kalptir bu de
durma geç sen üstünden geçer tenin
kandırma kendini toprakta suyla birlik gelip geçenin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta