'Dizlerime yatıp!
Saçlarımı okşayabilseydim...
Senden bir sevgili istermiydim?
Ben;
Yalnızlığın karısı olmak için büyümedim...'
Dudaklarına bastırdığım
Çığlıklarım vardı.
Şimdi!
Avuçlarıma dolup taşan...
Ne zaman!
Aklıma mukayet olsam
Sensizliğin omuzlarına yaslanıyor
Eksikliğim...
Toprak kokuyor;
Bağışlamadığın ellerim
Keşke!
Teninde ki izlerime rastlasan...
Yorgunum!
Artık;
Gittiğin kadar bile değilim
Yaşlandığım her nefes
En az sen kadar
Eski bir yalan...
Hangisiyim!
Sende kalan mı?
Yoksa;
Bende acıyan mı?
Aynada ki halimi
Yüzüme vuran
Adım sıra bir yokluğun var ya!
Küfür savuruyor adamlara
Gözlerimden utanmadan...
Uzun bir cümle de;
Bir harf hatasına
Yıkılır ya insan...!
Bu yüzden;
Sözlerden özür dilerim
Sesin çok uzak;
Konuşamam!
Ve..
Seni!
Düştüğüm yerden kaldıramam...!
Kayıt Tarihi : 25.4.2010 13:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ve.. Seni! Düştüğüm yerden kaldıramam...!
Kocaman tebrikler efendim.
Sende kalan mı?
Yoksa;
Bende acıyan mı?
Aynada ki halimi
Yüzüme vuran
Adım sıra bir yokluğun var ya!
Küfür savuruyor adamlara
Gözlerimden utanmadan... '
Bu şairin hayranıyım
Ne kadar dolu sözler
Mükemmel sıradışı anlam
Süpersin Hanımefendi
Bu tarza nasıl sahip oldun
Etkilendiğin kimlerdi
Güzel bir öz oluşturmuş kendine has
Tebrikler
NAZ.
TÜM YORUMLAR (50)