İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Her buluşmanın bir ayrılığı var bu dünyada.İstemeden zorunlu olarak,elimizde olmayan nedenlerle.Bunlar acı ve hüzün veriyor insana.Bir de iz bırakan,sebepsiz ayrılıklar var,kalbimizi kanatan ayrılıklar.Anıları hiç silinmiyor yüreğiöizde.Bu duyguları çok güzel yansıtıyorsun.Kutluyorum.Ben`i de böyle özleyen olsa diyorum.
Bir ara saçların geldi aklıma,nasılda kırlar düşmüştü şakağına,olsun yakışıyordu ya sana,,Biten büyük bir sevdanın öyküsü,çok güzel duygulu,,anlamlı,,eline ve yüreğine sağlık Belgin hanım,,,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta