Tanımadığım sayfaların, tanımadığım satırlarında gördüm onu ilk kez.
Esmerdi,20'li yaşlarındaydı.
Narindi, çabuk kırılır ağlardı.
Sayfalar ıslaktı, ellerimde gözyaşları.
Maviydi elbisesi paragraflar boyunca;
Hiç üstünden çıkarmadı, hep öyle kaldı.
Olabildiğince, kendince.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta