Sevgilerle selamla Şiiri - Ömer Temel 2

Sevgililere selamla
İçlerinden birine armağan olsun
Uzatılmış bir kolla, cam kenarında değişen yeryüzünü izliyordu
Toprak azalıyordu ve beton oluyordu her yer

Bir kış akşamı tesadüfen denilse de karşılaştık
Ben oturmuş sanıyordum o ise karşıda durmuş.
Gözlerim kalbime mi baksın yoksa karşıda duran
Karşılaştığı en mükemmel tesadüfe mi bilemiyordum
İnsanlar üstünlük kurar bazı insanlara
O da öyle duruyordu
Elimde bir aynadan alınmış güneş ışığı ile aydınlatınca her yeri
Kim ışığından görürdü beni
Yani bazılarına bakmak yakışır
Bazılarına ise sevilmek
Ben bakmayı denedim o ise sevilmeyi

Öyle iki insanla karşılaştım tesadüfen
Yüreğimi çıkarıp bahsetmek aklımdan geçti ilkin
Adlara şiirler yanmış bir şairin sözünü kullanarak
Bir şiirle sevmek istedim

Ama günler ben olmadan önce başlamıştı orda
Bir adın yanına koyarak baş harfini
Söz edilmesin diye sevmeyi denemişti
Belki de sevilmeyi erken yaşta
Bırakıp gözlerimi bir sokakta dönmeyi başardım
Bunu yapmak bile bir işti
Ki ben en çok sevilenlere yabancı
Belki de dilimden duyacaktı ona layık tüm iltifatları
Belki duydu ve yalnızca sevmekle bırakıldım
Beni sevmeye sessiz razı eden duruşu vardı
Sevgide razı olma buluşu
Ben sevmeye razı oldum o ise bunu bilmemeye
Benim söylemeye engel bencil ağızlarım vardı
Söylersem kıyamet kopardı
Ben susmayı denedim o ise sevilmeyi
Ve tesadüf, öyle bir şey yok ki
Ben sevgimi söyledim o ise bildiğini
Benim sevilmeye engel ciddi anılarım vardı
O başkasını seviyordu ben ise onu