Bir bebek gibi saçlarımı okşardı. Bana bir baktığında, gözünün içi gibi bakar; gözlerinin içi gülerdi.
Ta uzaklardan dualarıyla eşlik eder, beni hiçbir yerde yalnız bırakmazdı.
Onun yanında fedakârlığın esamesi bile okunmazdı; çünkü o, kendiliğinden fedakârlığın ta kendisi olurdu.
Ben sevginin katmer katmer çoğaldığını onda gördüm. Sevmenin, saygının içinde nasıl büyüdüğünü bana o gösterdi.
Ne zaman yanına yaklaşsam, bir huzur kaplardı yüreğimi. İçimden binlerce kez ellerini öpmek gelirdi; öpemezdim.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta