Bir bebek gibi saçlarımı okşardı. Bana bir baktığında, gözünün içi gibi bakar; gözlerinin içi gülerdi.
Ta uzaklardan dualarıyla eşlik eder, beni hiçbir yerde yalnız bırakmazdı.
Onun yanında fedakârlığın esamesi bile okunmazdı; çünkü o, kendiliğinden fedakârlığın ta kendisi olurdu.
Ben sevginin katmer katmer çoğaldığını onda gördüm. Sevmenin, saygının içinde nasıl büyüdüğünü bana o gösterdi.
Ne zaman yanına yaklaşsam, bir huzur kaplardı yüreğimi. İçimden binlerce kez ellerini öpmek gelirdi; öpemezdim.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta