Bir bebek gibi saçlarımı okşardı. Bana bir baktığında, gözünün içi gibi bakar; gözlerinin içi gülerdi.
Ta uzaklardan dualarıyla eşlik eder, beni hiçbir yerde yalnız bırakmazdı.
Onun yanında fedakârlığın esamesi bile okunmazdı; çünkü o, kendiliğinden fedakârlığın ta kendisi olurdu.
Ben sevginin katmer katmer çoğaldığını onda gördüm. Sevmenin, saygının içinde nasıl büyüdüğünü bana o gösterdi.
Ne zaman yanına yaklaşsam, bir huzur kaplardı yüreğimi. İçimden binlerce kez ellerini öpmek gelirdi; öpemezdim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta