Bırakında dalında solsun çiçekler
onlarda mukadder ölüm suyunu içecekler
ölümsüzlüğün bir kapısı olmalıdır ki bu,
çiçeğe ecel gelirken,o'na olan sevgiye gelmemektedir.
o,geceyi gündüze çeviren perde,
o çaredir,çare bulunamayan derde.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




güzeldi.tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta