Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sen benim yavrum sevgi yumağımsın..
Bu yumaklar bazen çile olmaya niyetlenseler bile; bu çileleri yumak yapmayı ve onlardan güzel şeyler üretmeyi seveceğim ben...
Kendi çocuklarım geldi gözümün önüne..Dünyada canımı düşünmeden verebileceğim tek varlıklarım...
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta