Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Sevgi, etten ve kemikten bedenlerimizi insanlaştıran yüce
bir değerdir. Sevgi, gönül temizliği ve ruh yüceliğidir. Ölçülü, dengeli, ahlâklı, terbiyeli, seviyeli, dürüst ve temiz bir sevgi, Evren’in ruhudur.
Sevgiyi yitirdiğinde, insandan geriye birşey kalmaz. Eğer
sevgi olmasaydı, herşey acımasız bir kıyıma uğrardı. Gök’
teki Güneş’in aydınlık ve ısısına eş, gönüllerimizdeki aydınlık ve sıcaklıktır sevgi. Sevgi, gönüllerimizdeki güneştir.
Sevginin kıyımı yüreklere ateş saldığında, umutlara yangın düşer. Umutların yangını, yüreksizin, vicdansızın ve sevgisizin işidir. İnsanlar, en çok böyle yangınlarda yanar, kül olur. Onların katillerini bulup yargılayacak yasalar da yoktur.
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta