Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gerçek sevgi diye bir şey yok her şey zamana ve duruma göre
Dünyanın bu durumda olması sevgisizlik vicdansızlıktır vicdanı
olmayanın merhameti olmaz merhameti olmayan da insan sayılmaz
Anlamlı bir öz deyiş tebrik ederim Gülay hanım saygı ve selamlar
Çok tşkr ediyorum efendim
Değerli yorumunuzla anlamlayan kaleminiz var olsun her daim..
SLM SAYGILARIMLA HOCAM..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta