her sabah doğan güneşle
bir yaprak daha kopar dalından
buğulanır gözleri ufukların
uzanırken sevgiye uzaklardan
titreyenelleri umutların
gözlerimde derinleşir keder
nöbettedir yüreğim yanlızlığın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta