Yokluğunla bir gece daha geçirmeye tahammülüm kalmadı.
Sensiz geçen hergün, hersaat, her dakika inan bu kalp kan ağladı.
Bazen çok yaram sızladı, bazen de kanadı.
Ama inan seni hiçbir zaman unutmadı, unutamadı.
Unutmak, unutturmak yaralarımı sarmak, çok istedim.
Istemekle bazı şeyler olmuyor, dedi kalbim.
Sonra imkansiz birini sevmişim.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta