Biz gözyaşlarımızla gidenin ismini yazarken
Evrenin henüz keşfedilmemiş derinliklerinde
Tanımadıklarımızın menfaatten uzak sevgileri
Besliyor tükenmeye başlayan kaynağımızı
Korkarız kabuslarımızda çocuklar gibi
Susmayı yeğleriz uzaklarda kendimize
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta