Anlamaya çalıştım her şeyi,
yaşamı,ölümü,sevgiyi,
anladımda çok şeyi
haykırırken hayata
yaşamak güzeldi çünkü,
doyasıya tatmak istedim
bu güzelliği.
Ya sonra?
Ölümde vardı yaşamda,
ölüm,çok acıydı ama vardı,
bir çok dostu kaybettik bedence,
kalplerde yaşattık onları.
Ya kalpler ölürse!
Kalpler ölürse ne olurdu?
Ne olurdu sevgi ölürse?
Onuda anladım hayatta,
anladım fakat anlamsızdı.
- Doyumsuzca yaşanan sevgi öldü.
İşte bu çok anlamsızdı,
çünkü sevgi ölemezdi,
çünkü o ölümsüzdü,
doyumsuzluktu onu var eden
umut vardı içinde,
umutla haykırırdı hayata
her yeni gün
yeniden doğardı,
her yeni gün
dahada doyumsuzca.
02.06.1997
Pazartesi
02:58
Kayıt Tarihi : 5.11.2006 21:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)