Sen kalabalık olup yalnızlığımı koluna takarken,
Ben yalnızlığımı unutup kalabalık olmayı senden öğrendim.
Nasıl da çocuk sevgisiyle birbirimize bağlandık.
Tuna’nın çağlayan suların da birlikte yıkanıp paklandık.
Acılarımı yerden topladın
Kimse şu, bu, o acılarımın üzerine basmasın diye elimi açtım gök yüzüne
Dua ile istedim sevgiyi
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Sevgi Olsun
Söz Yazarı: Zafer Can
Beste, Aranje, Müzik ve Yorum: Üstad Dr. Hasan Cihat Örter
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta