Sen kalabalık olup yalnızlığımı koluna takarken,
Ben yalnızlığımı unutup kalabalık olmayı senden öğrendim.
Nasıl da çocuk sevgisiyle birbirimize bağlandık.
Tuna’nın çağlayan suların da birlikte yıkanıp paklandık.
Acılarımı yerden topladın
Kimse şu, bu, o acılarımın üzerine basmasın diye elimi açtım gök yüzüne
Dua ile istedim sevgiyi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Sevgi Olsun
Söz Yazarı: Zafer Can
Beste, Aranje, Müzik ve Yorum: Üstad Dr. Hasan Cihat Örter
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta