Sevgi ne bahane tanır Şiiri - Murat Ülkü

Sevgi ne bahane tanır ne de aşılmaz engel,
Gönül bir kez düştü mü, fırtınalar olur yel.
Sevmeyen için küçük bir sitem, yıkılmaz dağdır,
Sevenin göğsünde her çile, yemyeşil bir bağdır.

İğne ucu kadar kusur, mazeret olur kaçana,
Cihan dar gelir o an, aşkı yük sayana.
Oysa bir yürek ki bağlandıysa eğer derinden,
Dünya gelse üstüne, oynatamaz yerinden.

Vefalı göz ardı eder, siler geçer kederi,
Yârin yanında solumak, odur en büyük zaferi.
Sadakat sessiz bir yemindir, ruhta yankılanır,
Sevenin her nefesi, o kutsal sözle canlanır.

Gitmek isteyene yol, bahane dolu bir heybe,
Kalmak isteyene can, feda olur her darbeye.
Aşk kusuru örtmekte mahir, dertte derman bulur,
Sevgisiz atılan her adımda, insan kendinden yorulur.

Gönülde olmayınca, bir damla su bile sızar,
Sevmeyen her fırsatta, kendi vuslatına mezar kazar.
Küçücük bir rüzgârda söner onun ateşi,
Hemen gölgeye kaçar da suçlar güneşi.

Oysa hakiki sevda, fırtınada dimdik durur,
Yüz bin kahır gelse de, sadakatten güç bulur.
Engel dediğin nedir? Sevene kanat olur,
Aşkla çarpan o yürek, uçurumda bile yol bulur.

Kelimeler kifayetsiz kalır, hal lisanı konuşur,
Ruhlar bedeni aşar, sessizlikte buluşur.
Ne mesafe hükmeder, ne kışın sert ayazı,
Gönül bahar kuşandıysa, unutur kara yazı.

Gitmeyi aklına koyan, iğne ucunda duramaz,
Kalbi sende olmayana, hiçbir vuslat yaramaz.
Onlar hep dışarıda bir suçlu arar durur,
Sevgisizliğin ağır yükü, döner sahibini vurur.

Sözün özü şudur ki; niyet her şeye aynadır,
Sevenin tek arzusu, o mübarek duadır.
Dağlar dert olup çökse de, "yanındayım" diyene,
Cennet kapısı aralanır, candan sevmeyi bilene.

Garip Murat der ki; gönül kadim bir sır küpü,
Aşk ilmiyle çözülür, her kördüğümün ipi.
Sevene dertler derman, sevmeyene bahane,
Aşkla çarpan bir yürek, iki cihanda da şahane.