Vakit ayrılık vakti
İnsanlar doluyor avluya oluk oluk
İkindi vakti, yağmur altında
Annesiz yetim bir çocuk
Bakışları derin, boynu bükük
Sevgi pınarı kurudu, farkında
Sessizce yürüyor sevgilinin mezarına
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




''Sevgi Güneşi'' yeniden doğar mı dersiniz...
Selam ve saygıyla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta